Wśród błędów rozpoznawczych

Na zakończenie warto powtórzyć wnioski Swensona (1967) wynikające z analizy trudności i powikłań w leczeniu 400 dzieci z chorobą Hirschsprunga. Autor pierwszej metody operacyjnej i zasad postępowania w tej wadzie stwierdził, że wszystkie niepowodzenia były skutkiem kilku powtarzających się błędów w diagnostyce, technice operacyjnej i leczeniu pooperacyjnym.

Wśród błędów rozpoznawczych najczęstsze jest potraktowanie w okresie noworod-kowym ostrej niedrożności jelitowej na tle bezzwojowości jako mechanicznej. Chirurg nie powinien przystępować do doraźnej operacji noworodka z niedrożnością bez podjęcia wysiłków w kierunku wyjaśnienia przyczyny tego stanu. Wlew cieniujący pozwoli na wykluczenie zarośnięcia jelita, które może być jedynym wskazaniem do nagłej operacji. Jeśli wlew wykaże rozdętą lub prawidłową okrężnicę, to po opanowaniu ostrego stanu sposobami zachowawczymi wskazane jest wykonanie biopsji odbytnicy.

Zdarza się, że pierwszym objawem klinicznym choroby Hirschsprunga jest prze-dziurawienie przewodu pokarmowego u noworodka. Jeśli nie znajduje się przyczyny mechanicznej tego powikłania, należy również przyjąć, że powstało ono na podłożu bezzwoj owości.

Leave a Reply