Po operacji Rehbeina

W celu zmniejszenia niebezpieczeństwa tych powikłań wskazane jest rozpoczęcie uruchomienia błony śluzowej odbytnicy w odległości 5-7 cm powyżej połączenia skórno-śluzówkowego odbytu, aby pozostawiony mankiet mięśniowy był możliwie najkrótszy.

-3. Po operacji Rehbeina może wystąpić obkurczenie zespolenia lub pozostaje zbyt długi odcinek bezzwojowy. Wykonując operację Rehbeina należy starać się wykonać resekcję możliwie rozlegle i zespolenie najniżej, jak to możliwe. Pozostawiony odcinek bezzwojowy nie powinien być dłuższy niż 3-5 cm. Wskazane są długotrwałe rozszerzania w celu zapobieżenia zwężeniu zespolenia i achalazji zwieracza.

-4. Operacja Duhamela wiąże się z niebezpieczeństwem pozostawienia zbyt długiej przegrody, z wytworzeniem kieszeni w kikucie odbytnicy, z zaleganiem i brudzeniem. Zbyt radykalnie wycięta przegroda zagraża niewydolnością szwów, zwężeniem zespolenia i kanału odbytu. Najlepsze wyniki uzyskano po operacji Duhamela i Groba z użyciem mechanicznego resektozszywacza (27, 28).

Leave a Reply