Odbytnica i kanał odbytu

Odbytnica i kanał odbytu rozwijają się z trzech pierwotnych struktur. Z ektoder- my zagłębienia odbytowego powstaje dolna część kanału odbytu do poziomu zastawek odbytowych, wyścielona nabłonkiem płaskim. Ze steku rozwija się górna część kanału odbytu wyścielona nabłonkiem walcowatym i odbytnica do poziomu załamka otrzewnowego. Z jelita tylnego powstaje górna część odbytnicy (1, 2, 28, 39, 48).

Van de Putte (43) podał w wątpliwość przyjęte teorie rozwoju odbytnicy i odbytu oraz patogenezy wad. Przeprowadzał badania zarodków ludzkich (4,5-22 mm) oraz zarodków świni z gatunku obciążonego dziedzicznie wadami odbytu w celu prześledzenia krytycznych etapów prawidłowego i nieprawidłowego rozwoju odbytnicy. Stwierdził, że zasadniczym procesem, który prowadzi do podziału steku na część moczowo-płciową i odbytniczą oraz do ukształtowania się końcowego odcinka jelita

jest przemieszczenie grzbietowej części steku wraz z jej mc z enchy ma 1 n y mi składo-wymi w kierunku powierzchni rowka ogonowego. Proces ten może ulec zaburzeniu w wyniku zmiany położenia części grzbietowej steku przez gwałtowny rozrost brzusznej części guzka płciowego, zmian wstecznych jelita ogonowego wraz z przylegającym odcinkiem ściany grzbietowej steku bądź ścieńczenia grzbietowej błony stekowej rozciągniętej na boki przez wzrost bocznych fałdów odbytowych.

Według Putte’a główną rolę w patogenezie wad odbytu i odbytnicy u zarodków świni (przypuszczalnie również i u człowieka) odgrywa ubytek w grzbietowej części błony stekowej, który blokuje normalne przemieszczanie się grzbietowej części steku wraz z przylegającym jelitem w kierunku rowka ogonowego. Rodzaj i wielkość ubytku determinuje postać wady. Powierzchowne ubytki powodują wady niskie w zależności od rozmiarów ubytku powstaje zwężenie ujścia, częściowo przykryty lub elctopiczny odbyt. Głębiej sięgające ubytki powodują niewykształcenie odbytnicy i odbytu z przetokami lub bez. W podobny sposób można tłumaczyć powstanie innych wad stekowych, jak również spodziectwa, wierzchniactwa, przetok cewkowo- -odbytnicznych, jednak potwierdzenie teorii wymaga dokładnych badań morfologicznych zarodków z tymi zaburzeniami.

Leave a Reply

Medycyna – Strony
    System reklamy Test
Kategoria